Αφήνω πίσω μου το χρόνο που σβήνει…

Ο απολογισμός αναπόφευκτος,και όσο κι αν προσπαθώ να στρογγυλέψω τις γωνίες,μου αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση!!
Τις έφαγα και φέτος τις ”κλωτσιές” μου σκέφτομαι,τσαλακώθηκε ο εγωισμός μου,ξεροκατάπια από αμηχανία και οργή, μπροστά στην αλαζονεία και την αδικία που έβγαινε αιφνιδιαστικά μπρός μου και με αφόπλιζε και μου’κοβε τα φτερά.
Μέσα στο χορό της αβεβαιότητας και της απέχθειας όμως, να και μιά απρόσμενα απελευθερωτική διαπίστωση που την κρατώ με πίστη στις αποσκευές μου,ενώ στέκομαι στην αποβάθρα για να σκαρφαλώσω στο τραίνο του χρόνου που ξεκινά.
ΝΑΙ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ των δύσκολων και ”ανήθικων”καιρών ,είναι υπαρκτό και ζωντανό ένα κομμάτι μέσα στην ψυχή κάποιων, που παραμένει ΚΑΘΑΡΟ και ΔΥΝΑΤΟ, περιμένοντας τη δικαίωση!!!
Καλή χρονιά!!!

…από τα ωραία του f…

Λιτσα Ανδρεου